Amosando publicacións coa etiqueta Poesía. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Poesía. Amosar todas as publicacións

05/02/10

A voltas co amor. Pablo Neruda

Despois da lectura de Resistencia, de Rosa Aneiros, retomamos a idea coa que iniciamos o curso de ler e comentar grandes autores do século XX. Este mes, no que andamos enredados co amor, tócalle o turno a Pablo Neruda e os Veinte poemas de amor y una canción desesperada. satisfacemos así tamén o vello requerimento de ler poesía no club de lectura. A finais de febreiro teremos unha xuntanza especial con música incluída. Invitamos xa dende agora aos antigos compoñentes do club: xa sabedes que estades todos/as invitados. Estade atentos ao blog para ver a data exacta da sesión. Mentras tanto, que Cupido vos sexa propicio.

01/12/09

José Emilio Pacheco. Premio Cervantes 2009

O poeta, contista e ensaista mexicano ven de ser galardonado co Premio Cervantes de literatura, pouco despois de recibir tamén o premio Reina Sofía de Poesía Iberoamericana. Na súa produción poética destacamos «Los elementos de la noche» en 1963, «El reposo del fuego» en 1966, «No me preguntes cómo pasa el tiempo» en 1969, «Irás y no volverás» en 1973, «Islas a la deriva» en 1976, «Desde entonces» en 1980, «Trabajos en el mar» en 1983, e «El silencio de la luna» poemas de 1985-1996.


No club de lectura andamos este ano moi pendentes da boa poesía, así que vos deixo o máis famoso poema, del de fondo calado entre a xuventude mexicana. Engado dous da miña elección.

ALTA TRAICIÓN

No amo mi patria.

Su fulgor abstracto

es inasible.

Pero (aunque suene mal)

daría la vida

por diez lugares suyos,

cierta gente,

puertos, bosques de pinos,

fortalezas,

una ciudad deshecha,

gris, monstruosa,

varias figuras de su historia,

montañas

-y tres o cuatro ríos.

A min, particularmente, gústanme máis estes:

Caverna

Es verdad que los muertos tampoco duran

Ni siquiera la muerte permanece

Todo vuelve a ser polvo


Pero la cueva preservó su entierro


Aquí están alineados

cada uno con su ofrenda

los huesos dueños de una historia secreta


Aquí sabemos a qué sabe la muerte

Aquí sabemos lo que sabe la muerte

La piedra le dio vida a esta muerte

La piedra se hizo lava de muerte

Todo está muerto

En esta cueva ni siquiera vive la muerte


Un marine

Quiso apagar incendios con el fuego.

Murió en la selva de Vietnam

y en vano.